Sekuriteitsoordragbelasting by Plaasaandele

Sekuriteitsoordragbelasting is 'n Suid-Afrikaanse belasting wat kragtens die Wet op Belasting op Oordrag van Sekuriteite 25 van 2007 gehef word teen 0,25 persent van die belasbare bedrag van 'n sekuriteit wat oorgedra word. 'n Sekuriteit beteken 'n aandeel of bewaarnemingsertifikaat in 'n maatskappy, of 'n ledebelang in 'n beslote korporasie. Dit is die belasting wat geld wanneer die eienaarskap van 'n maatskappy verwissel, net soos hereregte die belasting is wanneer die eienaarskap van onroerende eiendom verwissel. Die twee is alternatiewe, nie byvoegings nie: een transaksie trek die een of die ander, nooit albei nie.

Omdat 'n groot deel van Suid-Afrika se plase nie op 'n persoon geregistreer is nie. Hulle staan op 'n maatskappy, 'n beslote korporasie of 'n trust, dikwels dekades gelede gestig. Waar die plaas in 'n maatskappy of beslote korporasie sit, het die partye 'n werklike keuse: verkoop die grond, of verkoop die entiteit wat die grond besit. Die grond verkoop trek hereregte tot 13 persent, of BTW waar die verkoper dit hef. Die entiteit verkoop trek sekuriteitsoordragbelasting teen 0,25 persent. Op 'n groot landbou-transaksie is daardie verskil 'n wesenlike bedrag, en dit is hoekom die vraag behoorlik gevra moet word eerder as om per ongeluk ontdek te word.

Op 'n egte werkende plaas wat in 'n maatskappy of beslote korporasie gehou word, trek 'n aandeleverkoop sekuriteitsoordragbelasting eerder as hereregte, en dit is 'n wettige en gewone manier om 'n transaksie te struktureer. Dit is nie ontduiking nie; dit is 'n ander transaksie met ander gevolge. Twee waarskuwings. Eerstens kan die woonemaatskappy-toets die posisie heeltemal omkeer, en dit moet gemeet word en nie aanvaar nie. Tweedens is die belasting wat op die dag gespaar word dikwels kleiner as die latente kapitaalwinsbelasting wat die koper binne die maatskappy erf, want die basiskoste styg nie na die prys wat betaal is nie. Die regte vraag is nie watter belasting laer is nie, maar watter roete albei partye na belasting beter laat staan.

Die Wet op Hereregte 40 van 1949 behandel 'n aandeel of ledebelang in 'n woonemaatskappy, en 'n voorwaardelike reg in 'n diskresionere trust wat woonelike eiendom hou, as eiendom in eie reg. Die gevolg is dat hereregte op die aandeleverkoop geld presies soos op 'n huisverkoop, en sekuriteitsoordragbelasting nie. Die toets is 'n waarde-toets: dit vra of die billike waarde van die woonelike eiendom wat die entiteit hou, anders as handelsvoorraad, meer as 50 persent van die billike waarde van al die entiteit se bates is. 'n Kommersiele plaas met wesenlike grond, geregistreerde waterregte en infrastruktuur val gewoonlik ver buite die toets. 'n Hoewe waarvan die waarde meestal in 'n groot huis sit, val dikwels binne. Meet dit voordat die roete gekies word.

Nie op sigself nie. Byna elke plaas het 'n opstal, en gewoonlik ook werkershuise. Wat saak maak is verhouding en nie teenwoordigheid nie: of die billike waarde van daardie woongeriewe meer as 50 persent van die billike waarde van alles wat die entiteit besit, is. Op 'n kommersiele plaas maak die grond, die geregistreerde watertoekennings, die besproeiingsinfrastruktuur, die store en die implemente die oorgrote meerderheid van die waarde uit, en die wonings kom nie naby die drempel nie. Waar dit werklik byt, is hoewes, leefstylplase, en eiendomme waarvan die produktiewe grond oor die jare weggesny is en 'n waardevolle huis op 'n klein restant agtergebly het.

Vir 'n ongenoteerde sekuriteit rus die aanspreeklikheid op die maatskappy wie se sekuriteit oorgedra word, en die maatskappy is geregtig om die bedrag te verhaal van die persoon wat die sekuriteit verkry het. In die praktyk beteken dit die verstekposisie wys na die entiteit wat die verkoper gewoonlik nog beheer op die oomblik wanneer die aanspreeklikheid ontstaan, met 'n verhaalsreg teen die koper. Dit is presies die soort verstek wat nooit per ongeluk moet werk nie. Die koopooreenkoms moet se watter party die belasting dra, wanneer dit betaal word en deur wie, en wat gebeur as dit nie betyds betaal word nie.

Sekuriteitsoordragbelasting op 'n ongenoteerde sekuriteit moet binne twee maande vanaf die einde van die maand waarin die oordrag plaasgevind het by SARS verklaar en betaal word, deur die elektroniese stelsel wat SARS daarvoor voorsien. Die Wet op die Administrasie van Belasting op Oordrag van Sekuriteite 26 van 2007 reel die verklaring, betaling, rente en boetes. Die tydperk loop vanaf die oordrag self, nie vanaf die registrasie van iets nie en nie vanaf die dag waarop die partye hulle papierwerk afhandel nie, so dit is maklik om te verloor. Sit dit by ondertekening op die dagboek.

Die belasbare bedrag vir 'n ongenoteerde sekuriteit word gedryf deur die vergoeding wat verklaar word deur die persoon wat die sekuriteit verkry, en waar geen vergoeding verklaar word nie, of die bedrag wat verklaar word minder as markwaarde is, geld die markwaarde. Vir aandele in 'n maatskappy wie se hoofbate 'n plaas is, hang markwaarde nou saam met die waarde van daardie plaas, minus die laste in die entiteit. 'n Nominale verklaarde prys op aandele in 'n entiteit wat 'n waardevolle plaas hou, lewer dus nie 'n nominale belasting nie. Laat die aandele op 'n verdedigbare grondslag waardeer, hou die waardasie, en verklaar dit.

Drie dinge, en dit is die rede hoekom hierdie roete nie outomaties die regte een is nie. Die koper erf die entiteit se basiskoste vir kapitaalwinsdoeleindes, so daar is geen opwaartse aanpassing na die prys wat betaal is nie en die latente kapitaalwinsbelasting reis saam met die plaas. Die koper erf alles anders wat die entiteit dra: sy SARS-geskiedenis, leningsrekeninge, borgstellings, werksverpligtinge, voldoeningsrekord en enige litigasie. En die transaksie verg 'n werklike ondersoek met waarborge en vrywarings, wat meer in professionele fooie kos as gewone transportwerk. Op 'n kleiner transaksie kan daardie koste die belasting wat gespaar word heeltemal oorskry.

Nee, want 'n trust het geen aandele en geen ledebelang nie, so daar is geen sekuriteit om oor te dra nie. 'n Trust hou die plaas en die mense wat die trust beheer verander deur trustee- en begunstigde-reelings, wat 'n heeltemal ander oefening is met sy eie regs- en belastinggevolge en sy eie risiko's waar dit gedoen word om waarde te skuif eerder as om die trust te administreer. Waar 'n diskresionere trust woonelike eiendom hou, behandel die Wet op Hereregte 'n voorwaardelike reg in daardie trust as eiendom, sodat hereregte wel kan geld. 'n Plaas in 'n trust verg advies wat spesifiek oor trusts handel; moenie vanaf die maatskappyposisie redeneer nie.

Nee. Die verkoop van aandele of 'n ledebelang is 'n finansiele diens en is van BTW vrygestel, so geen BTW word op die aandeleverkoop gehef nie en geen insetbelasting ontstaan daaruit nie. Dit is 'n werklike verskil van 'n bateverkoop, waar 'n lopende-saak-verkoop tussen twee BTW-ondernemers teen nul gegradeer kan word en 'n aankoop by 'n nie-ondernemer 'n geagte insetbelasting-eis vir 'n geregistreerde koper kan oplewer. Op 'n plaas waar die BTW-posisie gunstig is, kan die bate-roete die aandele-roete klop nog voordat die kapitaalwinsposisie oorweeg word.